مىنويسد : هنگامى كه به تأليف اين كتاب ، اشتغال داشته است ، هزار كتاب از كتاب‌هاى اصول ، در اختيار او بوده است و سپس اضافه كرده ، اين است ، نص پيمبران براى اوصيا ، و سند مطالب آن ، منتهى به حضرت امير المؤمنين و حضرت صادق و حضرت رضا عليهم السّلام مىباشد . و همين طريق را در كتاب بصائر الانس همراه با يادآورى از رجال آن‌ها متذكر شده و مانند اين‌ها را در كتاب الاوصياء مرقوم داشته است ، پايان . مؤلف گويد : سيد هاشم بحرانى در كتاب‌هاى خود مطالب زيادى از كتاب نخب المناقب مترجم حاضر نقل مىكند ، و در كتاب غاية المرام از شيخ شريف الدّين على نجفى نقل كرده است كه وى كتاب نهج الايمان را به شيخ على بن يوسف بن جبير نسبت داده است . مؤلف گويد : انتساب مزبور با آنچه را پيش از اين از كتاب الصراط المستقيم نقل كرديم سازگار نمىباشد . يادآورى مىشود در بسيارى از مواضع ، مترجم حاضر ، به عنوان حسين ابن حبر با حاء مهمله مسكوره و در برخى از آن‌ها ( جبر ) با جيم مفتوحه و باء يك نقطه و مكبر در برابر ( مصغر ) بر وزن ( قتل ) معرفى شده است و اما على بن يوسف بن جبير ، بدون شك با جيم و باء يك نقطه و ياء تحتانى ( مصغر ) است بر وزن حسين . شيخ ابو عبد اللّه ، حسين بن جعفر بن محمّد مخزومى بزرگوارى شايسته و معروف به ابن خمرى خزاز ، است « 1 » .

--> ( 1 ) - در پاورقى مىنويسد : مؤلف به خط خود كلمه « حمرى » را به كسر حاء بىنقطه و سكون ميم و در حاشيه همين نسخه به ( ابن الخمرى كه نسخه بدل است ) به ضم خاء نقطه‌دار و تشديد ميم مفتوحه ضبط كرده است - م .